kale anus pseudo arts keuring

...

Sexdating den haag verhit escort

Daar is geld als water te verdienen. Pis je op een dor houtje dan groeit er gelijk een klapperboom op en de olie spuit de grond uit en waar moet je anders al de stukken onbenul, zoals Jan-Willem met zijn schurkachtige griezel van een vader en de liberale rijkeluis zoontjes, ze deugen nergens anders voor, in hemelsnaam laten?

Daar kunnen ze met hun vuile ploertenmanieren de schitterende archipel leegplunderen    Krijn is natuurlijk weer de klos! Een, heel toepasselijk, Oranje briefkaartje over de post van de minister van Defensie. Even in de blote kont a zeggen, een rare  friemel van een enge kale militaire dokter aan z’n ballen  en hij is cum laude voor alle diensten goedgekeurd! Een geleerd Heer in de pseudo wetenschap Psychologie vraagt aan Krijn bij de keuring of hij in de oorlog wel eens bang was.

Op zijn beurt vraagt Krijn of de oudehoer wel weet wat oorlog is en  het stuk onbenul zegt natuurlijk dat hij toevallig hier de vragen  stelt! Dan zegt Krijn dat hij dikwijls vreselijk bang is geweest en wel drie keer bij diverse gelegenheden zijn broek heeft volgescheten!

Veel later komt uit dat dit antwoord de weg naar een onderofficiersopleiding heeft geblokkeerd. Zo wordt men genaaid door een boerenlul uit Groningen, door de centen van Pa heeft Jodokus wat onzin uit de psychologieboeken en van het gelul van de ‘geleerden’ op de Noordelijke Universiteit  geleerd! Van huis en naar een kazerne op de Veluwe.

Wat een rot omgeving. Allemaal zand en er wil niks groeien, wat armoedige dennetjes en hier en daar een paar bosjes heide. Geen wonder dat ze hier vroeger helemaal verrekten van de armoei. Volgens vader en ome Bas een legerinstelling spéciaal uitgevonden om het geestelijk en lichamelijk achtergebleven  deel van de Nederlandse jeugd nog enigszins nuttig voor HM’s Krijgsdienst te kunnen maken. Neem het maar voor waar aan, ze zijn tenslotte  vijf jaar infanterist en bovendien korporaal geweest.

Ze hebben dus overal met hun neus bovenop gestaan. Allemaal in de beroemde jaren van de mobilisatie, zelfs de Duitse Kaiser hield toen  nog rekening met een zooi Hollandse boerenpummels.

Alle tijd en gelegenheid om de stelling te toetsen. En de beweringen en vooroordelen van de heren kloppen heel behoorlijk. Het wemelt van de Lombroso typjes en lui die vroeger onmiddellijk een schedelmeting zouden krijgen van de militaire artsen, als deze tenminste aan een beroemde Duitse Universiteit zouden hebben gestudeerd. En  de heren officieren kunnen hun hart ophalen bij het samenstellen  van de indelingslijsten.

Want er zijn een hoop stomme baantjes bij een afdeling Veldartillerie weg te geven. Daar kom je pas achter als je zelf in die zooi terechtkomt! Vooral voor oppassers hebben ze een bijzonder fijne neus. Deze soort van het mensdom beschikt over de gaven van het knechtschap,  door de heren en meesters in de loop der jaren uiterst gecultiveerd en bruikbaar gemaakt en kunnen nu perfecte diensten leveren als voetveeg, kontjongen en dommekracht.

En dit soort van het mensdom is vooral zeer bruikbaar als verklikker en matennaaier! Daar is altijd en overal veel behoefte aan. En zeker bij de tot op het bot toe verrotte en corrupte onderdelen van de Koninklijke Landmacht! Alleen al op het ministerie van defensie wemelt het van allerlei onderkruipsel. Alles op maat in de pas gezet door de pa’s met een goed onderhouden netwerk. Gewend aan jaren omgang met de  Waffen SS en de  Wehrmacht en de mooie spullen  van de Reichsbahn een onhutsende ervaring.

Wat een zooi en achterlijke troep is onze Koninklijke Landmacht! Zonder een perfecte misdadigersorganisatie te moeten zijn als van de supermannen  in de Nazi-Teutoonse tijd, dat kan  toch wel een beetje anders! Er is helemaal niks! Een vuile ouwe rot kazerne. Vieze toiletten, een gore wasbarak met alleen koud water en de douche moet nog worden uitgevonden!

Heel de week in dezelfde stinkende kleren en op vrijdag even ‘afspoelen! Het begint al direct met het onder de Krijgstucht stellen. De kapitein leest wat voor, geeft uitleg en wordt direct verbaal gevloerd door een communist en een student. Zij zullen alle moeite gaan doen om de dienst uit geschopt te worden. De man trekt zich niks van hun praatjes aan en gaat gewoon verder om het verplichte halfuurtje af te maken.

Wat een zak en dat heeft drie sterren! De Opperwachtmeester, van het type ijzervreter met een rooie nek, gele sproeten, slimme groene varkensoogjes en omhooggedraaide snorpunten, weet met dreigende gebaren op de achtergrond de zaak nog een beetje te redden.

Het zal de sterrendrager een rotzorg zijn, hij hoeft alleen maar een jaar als reserveofficier vol te maken en gaat niet mee met de troep. Dan het bezoek aan de fourier, een regelrechte afknapper van negentig graden.

Een vrachtwagen van een stomerij lost een paar duizend kilo afgedankte kleding van de Canadezen en het is uitzoeken. Veel onbegrijpelijk gezanik over eerste en tweede grijs en iedereen hoest van de smerige ontsmettingsmiddelen waar de lorrenhoop mee doordrenkt is. De maatvoering is zuiver militair, dus alleen maar te groot of veel te klein. Andere keus niet aanwezig. Met de schoenen is het nog erger.

Zoeken naar een paar, heeft een saboteur alles losgesneden? De  rotzooi is gedragen geweest en van de meeste schoenen is geen paar te maken. Eindelijk is de troep gekleed en geschoeid en wordt de avond besteed aan het opnaaien van de Leeuw met ‘Je maintiendrai. Om negen uur komt een slimme wachtmeester tot de ontdekking dat de strozakken nog gevuld moeten worden! Weer iets uit de eerste Frans-Duitse oorlog. Met zak en kussensloop naar een loods achter op het terrein en in het stikdonker de zak volstoppen met muf stinkende verstofte  troep waar je nog geen vet stinkend varken op plat zou krijgen.

Daar heeft al een heel leger rukkers en hijgers op gelegen! Met vierentwintig man op een zaal en de korporaal in een hokje vooraan.

Het was vroeger zeker een paardenstal. Eén van de jongens verbastert zijn adres en krijgt een goeie douw voor een ansicht van zijn meisje met als adres: En dan begint de opleiding. De klas van vierentwintig krijgt les van een stel oudere onderofficieren in de rang van wachtmeester. Ze hebben dienst gedaan tot in de Meidagen van en zijn bijna een jaar in Duitsland krijgsgevangen geweest.

Na de bevrijding weer opgeroepen en een half jaar in het beroemde Aldershot geweest om de English Military Drill onder de knie te krijgen. Wonderlijk genoeg zijn ze daar niet verpest, maar  uitzonderlijk nuchter gebleven. Heel wat anders dan de halve gare krompraters, mislukkelingen of gepasseerden van de officiersopleiding, die later als korporaals en onderofficieren op de afdeling Veld worden losgelaten. Deze slemielen hebben het alleen maar over: Krijn kan goed met zijn maten opschieten en met de twee onderofficieren klikt het direct al.

Het is heel verstandig om niet over je oorlogsverleden bij de Reichsbahn te praten. Ze raken helemaal in paniek als ze wat over  de  Waffen SS of de Wehrmacht  horen en hebben absoluut geen idée wat er hier en daar in Europa aan de hand is geweest.

Alleen maar goed voor je gemoedsrust. De meesten hebben niks meegemaakt en zijn mooi buiten schot gebleven door onder te duiken. De paar lui, die in Duitsland zijn geweest, hebben alleen maar het kamp en de fabriek en de bunker van de luchtbescherming van binnen  gezien of de koeien van een boer in Beieren gemolken en met Gretchen in het hooi liggen krikken. Sommige lui hebben altijd alle geluk van de wereld. Anderen zijn altijd de klos en draaien  voor alle ellende op en ploeteren zicht te pletter.

De opleiding is een fluitje van een cent en stelt helemaal niks voor. De instructeurs hebben in Aldershot alles op z’n British geleerd, maar hier moet het weer volgens de oude regels, die nergens vast liggen. Eindeloos geharrewar hoe hoog de benen naar boven moeten bij links- of rechtsom en het tellen bij de voetvolkoefeningen.

De velddienst is iets van de kleuterschool! Als Krijn even een riedeltje afgeeft van wat  hij van Heinz heeft geleerd komt die zak van een kapitein vragen of hij dat aub nooit meer wil doen! Dat kan hier echt niet! De jongens zouden veel te ongerust worden. De ellende komt niet alleen van het Ministerie van Defensie, ook de natuur helpt een handje om de jongelui door een soort hel heen te jagen.

De koudste winter van de laatste vijftig jaar. En dat zonder verwarming in een tochtige kazerne, met meer karton dan glas in de raamsponningen. Om een beetje warm te blijven op de kamers bouwen de ‘padvinders’ tenten van dekens tussen de stapelbedden. Af en toe kan er een straalkacheltje aan zonder dat de zuinig afgestelde zekering het hele electriciteitsnet laat doorslaan. Bij de lessen bevriezen de vulpennen en moet met een stompje potlood worden geschreven. Het wachtkloppen gaat gebeuren met één uur op en twee uren af.

Zelfs de officier van piket loopt af en toe een rondje om te kijken of er niemand op zijn post is doodgevroren. In de wacht brandt heel zuinig een kolenkachel  en daar staat altijd  een man of tien met de kont naar toe. Dat is de duitse methode om vlug weer warm te worden. Alle voorraden van de kok zijn kapot gevroren, de troep eet dus dag in dag uit  baggervette snert.

De gevolgen lopen op de toiletten de spuigaten uit. Alles bij elkaar ga je weer een beetje betere voorstelling krijgen van ‘Stalingrad. Het enige land in de wereld dat helpt bij de bewapening van het landje dat weer een wereldrijk wil worden. Zelf hebben ze ook veel moeite om al de gestolen en geroofde “bezittingen” weer bij elkaar te vegen! Hun eigen Imperium is een puinhoop geworden, overal opstand en herrie en ze weten niet waar ze moeten beginnen.

Maar ze zijn niet te beroerd om een handje toe te steken en ze willen best wel voor goed geld  wat van hun rotzooi verkopen. En het is allemaal troep dat ze zelf door West Europa hebben laten slingeren. In dump Deelen vlak bij Arnhem ligt de supérieure splinternieuwe uitrusting voor een compleet Amerikaans legercorps dat overal ter wereld, met voldoende voorraden voor een heel jaar, ingezet zou kunnen worden. Voor een kwart miljoen man. Genoeg om even de slag van Stalingrad en in dezelfde moeite die van Kursk mee te winnen!

Gesteld dat je  lui hebt die kunnen en ook nog willen vechten! De Yanks hebben hier en daar wat beloofd in de wereld en ze laten als echte liberals de hele zooi liever weg rotten dan de Hollandse onderdrukkers in de Oost wat gereedschap voor het karwei mee te geven.

Misschien is het zo wel beter voor de Javaantjes en hun broertjes. Door  de  Engelse rotzooi  gaan er al meer dan honderdduizend  in de komende vijf jaren kapot. Met het Amerikaanse automatische riedelspul zouden de kali’s helemaal oneindig verstopt zijn geweest met opgezwollen, afgekloven en uitgebleekte kadavers. Geweren Lee Enfield, modern in en de beroemde stengun, eigenlijk alleen maar gevaarlijk voor de schutter zelf. Pas in uiterste noodzaak een magazijn opzetten.

Voor je het weet schiet het ding zichzelf leeg, ligt je kop er af of heb je het een paar dagen druk met het begraven van je dooie maten! Voor de tanks is de Piat uitgevonden. Bij de instructie mogen de rekruten even in de kist kijken. Poppetje gezien en de doos gaat nooit meer open. De leerlingen moeten plechtig beloven, al komt er een hele Pantserdivisie aan, nooit of te nimmer het levensgevaarlijke wapen in stelling te zetten.

De dood onder de rupskettingen van een T34 is ver te verkiezen boven de mogelijke  ellende die het onding kan veroorzaken voor de schutters zelf! En het stomste van alles: Alleen al de Schmeisser is een wonder van een machinepistool, de droom van elke infanterist. Om over de mitrailleur MG42, met het geluid van een cirkelzaag maar helemaal niet te praten.

Amerikaanse Hillbilly infanteristen in Italie verstijfden van de schrik bij de eerste kennismaking met de alles wegmaaiende salvo’s. Bij sommige OVW bataljons hebben een paar snuggere jongens wat van die spullen mee naar Indonesië gesmokkeld en zij hebben er daar veel plezier van. Deze gasten hebben het prima voor elkaar weten te krijgen, volop spullen met de Reichsadler, netjes in het blauwe Kruppstaal, en alles in zeer goede staat.

De bezitter van een Lüger-pistool wordt overal en door iedereen met veel respect behandeld, al is het een droppie als dikke Arie! Maar Duits matriaal gebruiken, dat is voor een Hollander om helemaal spastisch en debiel van te worden, stel je voor, Godsonmogelijk! Dan ontmoet Krijn zijn beste vriendje voor de komende jaren. The Bren Light Machine Gun! Het tot in alle uithoeken van de Hel en gelijk in  het al dertien miljard jaar uitdijende Heelal met Warp snelheid verwenste, het  voor God en alle Duivels vier jaar lang vervloekte uitvindsel!

Bedacht door een totaal verrot en verdorven menselijk brein hier of daar in Midden Europa en gecultiveerd door perfide Britten van het allerminste soort. God hebbe hun ziel! Het teringding is tien kilo zwaar, niet te hanteren, geen mens weet hoe je het apparaat moet dragen, kan nergens tegen, je kan er gruwelijk je maat mee verbranden als de sufferd niet oplet, en je moet er ook  zelfs nog mensen mee dood kunnen schieten!

Krijn sjouwt  duizenden kilometers met het ding op zijn nek, of voor de borst aan een draagband,  al zijn vel kapot schurend, urenlang rillend er mee in het natte gras, een putje half vol water of  in zo’n bezopen vierkant autotje dat ze Jeep noemen.

Zoals een gemartelde op de lange duur begrip en zelfs liefde krijgt voor zijn beulen, zo groeit er ook iets van sympathie in het brein van de soldaat. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, maar in de hersenwindingen van zijn schepsels gebeuren ook heel vreemde dingen, die nooit te verklaren zullen zijn. Een haat-liefde verhouding noemen ze dat. En je maten vertrouwen op jou en dat onmogelijke schietding, hoe bestaat het. Zitten ze in de knel, dan roepen ze eerst om de Brenschutter en  als dat niet helpt dan pas om hun Moeder of OLH!

Geen enkele zuigeling heeft het beter bij de liefste mama dan het altijd roestende stuk ijzer. De zachtste poetslappen en de fijnste machinesmeerolie, urenlange verzorging, een aai voor het slapen gaan, goedemorgen wensen, niks is abnormaal.

Hele avonden lang onderwerp van gesprek onder de zwaar gestoorde liefhebbers en een hoofdrol in hitsige en vochtige dromen! Bijna zestig jaar later nog een paar keer in de week wakker worden uit je diepste slaap van een salvo uit je eigen Bren! Het réactieve brein van Krijn, teruggebracht op reptiel formaat van verlengd ruggenmerg en stukje hersenstam,  en een riedel  uit de Bren zullen zeker een keer of tien beslissen over leven en dood!

De Yank Eisenhouwer heeft die zooi van Montgomery nooit serieus kunnen nemen en dat is goed te begrijpen. Alleen een super arrogante, zelfingenomen en verwaten Brit kan het opbrengen om met deze wanproducten mensen de oorlog in te jagen. Iedereen loopt als een imbeciel met een kruising van een vliegdekschip en een half leeggelopen luchtsperballon op z’n kop. Eéntje voor alle diensten, wassen mag niet en het apparaat stinkt binnen een week Voor de helm zijn geen woorden te vinden, het zijn waarschijnlijk afgekeurde soeppannetjes van een ver Mongools opstandelingenleger!

Het uniform moet een ontwerp zijn van Churchill zelf. Goed te merken dat  Hij de brenger van het ‘Bloed, zweet en tranen’ Evangelie voor het Britse volk is geweest. Hij moet zelfs geweten hebben waar Hij het, zonder de Havana uit de mond te nemen,  over heeft gehad! Over een oorlogsmisdadiger gesproken! De tassen zijn van dezelfde ontwerper die het réticule voor Opoe Herfst heeft gemaakt. Alles wordt door slecht singelband bij elkaar gehouden en dat ondoorgrondelijke geheel heet op z’n Aldershots de ‘webbing.

Een gek is op het idee gekomen om de hele tuigage en vooral de koppelriem met water en groen krijt, dat ze Blanco noemen, een kleurtje te geven. Dat wordt  een bijna dagelijks céremonieel. Uren, dagen maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen met schrobben, poetsen en boenen. Hoe groot is het potentie verlies van een op Britse leest geschoeid leger door het Blanco syndroom? Misschien is de mislukking van de luchtlanding Market Garden wel terug te voeren op Blanco en Koperpoets! Waar moet je je als Jan Onbenul anders op beroepen en van bedienen bij het handhaven in de troep van orde, gehoorzaamheid en discipline?

Als je één van de onderhorigen een douw wilt geven of goed op zijn nummer wilt zetten, dan is het onverstandig om met iets moeilijks aan te komen. Aan het einde van de oprit ligt stijf en bleek een dood varken. Wat een geluk dat ik mijn oude jas heb meegenomen. Hoewel het pas begin oktober is, is het ijskoud. Maar ik bevries niet alleen daardoor. Ik begraaf mijn handen in mijn zakken, dwing mezelf vriendelijk te kijken en luister naar de directeur van het slachthuis, die mij uitlegt dat men allang geen grondige controles meer doet.

Want die zouden we direct moeten terugsturen. En dat zou de leverancier een serieuze boete kosten. Die betalen ze maar één keer, maar daarna komen ze wel nooit meer terug. Ik moet doorzetten, doorzetten, ik moet deze zes weken zo snel mogelijk doorkomen. Dat woord op een plaats als deze, klinkt macaber.

Intussentijd is het veelstemmig grommende en gillende dubbeldekstransport onder ons tot aan de oprit gemanouvreerd. Details zijn in de vroege ochtendschemering nauwelijks te onderscheiden. De omgeving is onwerkelijk, en doet denken aan die spookachtige journaals uit de oorlog. Aan rijen grauwe wagons vol bleke angstige gezichten op laadkades. Aan gehurkte menigten die door geweerdragende mannen worden voortgedreven. Opeens zit ik er middenin.

Zoiets droom je verder alleen maar in nachtmerries waaruit je bezweet wakker schrikt. Temidden van golvende mist, in de bittere kou en de vuile schemering, een onuitsprekelijk boosaardige gebouw. Een plat, anoniem blok van beton en staal en witte tegels. Helemaal vanachter aan de door vorst verstarde bosrand. Hier gebeurt het onuitsprekelijke, waarvan niemand wil weten. De kreten zijn het eerste wat ik elke ochtend hoor als ik aankom om aan mijn verplichte stage te beginnen.

Weigering zou vijf verloren studiejaren en het falen van al mijn toekomstplannen betekenen. Maar alles in mij — elke vezel, iedere gedachte — is ontkenning. Is walging en afschuw. Is het bewustzijn van onovertrefbare onmacht. Moeten toekijken, niets kunnen doen. En ze zullen je dwingen mee te doen. Je ook met bloed bezoedelen. Vanuit de verte al, als ik uit de bus stap, treft het gegil van de varkens me als een messteek.

Zes weken lang zullen ze mijn oren doen tintelen, uur na uur, zonder ophouden. Voor mij houdt dit ooit ergens op. Voor de dieren nooit. Halve varkens aan haken in een macaber verlichte deuropening. Dat is de voorkant. Ik zoek naar de ingang, die aan de zijkant is gelegen. Twee veewagens rijden langs me heen. Gele schijnwerpers in de ochtendnevel. Een bleek licht wijst me de weg. Enkele stappen en ik ben binnen. Overal alleen maar witte tegels. Geen ziel te bekennen.

Een witte gang, dan de dameskleedkamer. Bijna zeven uur, ik kijk om me heen: De geleende helm schommelt grotesk op mijn gladde haar. De laarzen zijn te groot. Ik schuifel de gang weer in, en bots bijna op de bevoegde veearts. X zal u dan vertellen waar u begint. De directeur is een joviale man die me eerst over de goede oude tijd vertelt, toen het slachthuis nog niet geprivatiseerd was. Dan houdt hij er helaas mee op en besluit om mij persoonlijk rond te leiden.

En zo kom ik dus op de oprit. Rechts kale betonnen pleintjes, door ijzige stalen stangen omringd. Sommige zijn al gevuld met varkens. Een grote zeug gaat behoorlijk tegen een andere tekeer. De directeur vist naar een stok en slaat haar meerdere malen op het hoofd. De voorste varkens schrikken terug van de gammele en steile klep. Maar vanachter wordt er geduwd doordat een bestuurder krachtige slagen uitdeelt met een rubberen slang. Als ik later de vele rode striemen op het varkensvlees zie, ben ik daarover niet verrast.

Een aantal dieren waagt struikelend de eerste stappen. Dan golft de rest er achter aan. Ze bevinden zich tussen balken, die ze onvermijdelijk in een nog lege kraal leiden. Als ze de hoek omgaan, komen de voorste varkens in een wig terecht. Ze zitten allemaal vast, en de chauffeur vloekt woedend en mept op de achtersten, die in paniek proberen over hun lotgenoten heen te springen.

De directeur schudt zijn hoofd. Hoe vaak heb ik niet gezegd dat het niks helpt, de achtersten op te jagen. Die is naast het eerste gereden en maakt zich nu klaar om uit te laden. Waarom het plots veel sneller en met nog meer varkensgegil gaat, zie ik als achter de omhoog en over mekaar geduwde varkens een tweede man uit het ruim opduikt, die elk dier dat niet snel genoeg is met elektrische schokken bewerkt.

Ik staar naar de man, dan naar de directeur, en hij schudt zijn hoofd nog een keer: Van achter me duwt er iets in mijn knieholte. Ik draai me om en kijk in twee alerte blauwe ogen.

Veel dierenvrienden praten enthousiast over de gevoelige ogen van een kat en de trouwe hondenblik. Maar wie heeft het ooit over de intelligentie en nieuwsgierigheid in de ogen van een varken?

Ik zal deze bezielde ogen algauw nog op een heel andere manier leren kennen: Vervolgens dof en nietsziend. Uit hun kassen gescheurd. Over de bebloede grond rollend. Messcherp treft me een gedachte, die ik de komende weken nog vele honderden malen monotoon in mijn hoofd zal herhalen: Dan een korte rondleiding door het slachthuis, beginnend in de pauzeruimte. Een open glaswand naar de slachthal. Er zweeft een oneindige rij bleke, bloederige halve varkens voorbij. Toch zitten er twee werknemers gewoon te ontbijten.

De witte kielen van beiden zijn besmeurd met bloed, onder een rubberen laars hangt nog een stukje vlees. Hier is het onmenselijke lawaai nog gedempt, maar weinig later komt het weer oorverdovend op me af wanneer ik naar de slachthal geleid word. Ik deins terug omdat een half zwijn scherp de hoek omvliegt en tegen het volgende botst.

Het heeft me aangeraakt. Het is warm en opgezwollen. Dit is niet werkelijk — dit is absurd — onmogelijk. Ik wordt helemaal overdonderd en haast gek van het lawaai. Het gekrijs van machines. De penetrante stank van verbrand haar en verschroeide huid. De waas van bloed en heet water. Door pezen geboorde vleeshaken.

Hangende halve dieren zonder ogen en met trillende spieren. Hompen vlees en organen die in een met bloed gevulde goot vallen zodat de nare brei tegen me omhoogspat. Vettige vleesvezels op de vloer, waarop je uitglijdt. Mensen in het wit, van wiens kielen het bloed afstroomt. Gezichten onder helmen en petjes. Gezichten van mensen zoals je ze overal tegenkomt: Onbewust verwacht men hier monsters, maar het is de nette opa van hiernaast, de leuke jongeman uit je straat, de verzorgde heer van de bank.

Ik word vriendelijk begroet. Dan laat hij me aan de zorgen van een vrouw over en snelt weg. Hij moet nog van alles doen. De eerste dag is het nog uitstel van executie. Ik zit in een klein kamertje naast de pauzeruimte en snij uur na uur in kleine stukjes vlees uit een emmer monsters, die door een bloederige hand uit de slachthal regelmatig wordt bijgevuld. Elk stukje — een stukje van een dier. De stalen worden in nog kleinere stukjes gehakt, met zoutzuur gemengd en gekookt. De vrouw laat me alles zien.

Men vindt nooit trichinose, maar de test is verplicht. De volgende dag word ik zelf deel van de gigantische vermaalmachine. Het moet snel gaan. De band blijft lopen, altijd lopen. Achter mij worden andere delen van het karkas verwijderd. Werkt mijn collega met teveel zwier, of hoopt er zich bij mij in de goot teveel bloederige pulp op, spettert de brei me in het gezicht. Ik probeer naar de andere kant uit te wijken, maar daar worden met een reusachtige, waterspuwende zaag de zwijnen in stukken gesneden.

Je kunt hier onmogelijk blijven staan, zonder tot op het bot nat te worden. Met opeengeklemde tanden werk ik verder. En bovendien verdomd goed oppassen niet in mijn vingers te snijden. De volgende dag leen ik van een collega-student die het hele gedoe al achter zich heeft een kettinghandschoen. Ik houd ermee op de varkens te tellen die druipend aan me voorbijglijden. Ook rubberen handschoenen gebruik ik niet meer.

Natuurlijk is het verschrikkelijk met blote handen in de warme lijken rond te woelen. Maar aangezien je je onvermijdelijk tot aan je schouders besmeurt, loopt het kleverige mengsel van lichaamsvloeistoffen toch je handschoenen in. Zodat je je die net zo goed kunt besparen. Mijn mes is algauw bot. Nadat hij het geslepen mes weer teruggebracht heeft, kletst hij een beetje in het rond, vertelt me een grap en gaat weer aan het werk.

Hij neemt me verder onder zijn hoede en laat me wat kleine trucs zien die het bandwerk vergemakkelijken. Maar je moet er nu eenmaal doorheen. Ook de meeste anderen zijn graag bereid om te helpen. Ze maken zich vrolijk over de vele stagiaires die hier komen en gaan, die eerst gechoqueerd, dan met samengeperste tanden hun tijd doorkomen. Maar ze doen dat goedmoedig, etters zijn er hier niet.

Afgezien van een paar uitzonderingen kan ik de hier werkende mensen niet als onmensen beschouwen. Ze zijn alleen afgestompt. Net zoals ik na verloop van tijd. Anders kan je het niet verdragen. Nee, de echte monsters zijn degenen die elke dag opdracht geven tot deze massamoord. Die door hun zucht naar vlees dieren tot een ellendig bestaan en een nog ellendiger einde veroordelen. En andere mensen tot een onwaardig en vernederend werk. Langzaam word ik een klein radertje in deze sinistere machine van de dood.

Ergens tijdens het verloop van de langzaam voortschrijdende uren worden de eentonige handbewegingen mechanisch en moeizaam. Bijna verstikt door de oorverdovende kakofonie en de alomtegenwoordigheid van de onbeschrijflijke horror, graaft het verstand zich weer uit de diepte van de verdoofde geest naar boven en begint weer te functioneren. Deelt in, ordent, probeert te begrijpen. Maar dat is onmogelijk. Wanneer ik me voor het eerst bewust realiseer — op de tweede of de derde dag — dat leeggebloede, afgeschroeide en doormiddengezaagde varkens nog stuiptrekken en met hun staart waggelen, ben ik niet meer in staat me te bewegen.

Hoewel ik natuurlijk weet dat het slechts de zenuwen zijn. Ik ben koud tot op het merg. Weer thuis ga ik in bed liggen en tuur naar het plafond. Mijn naaste omgeving reageert boos. Jij wou toch absoluut dierenarts worden?

Ik houd het niet uit. Die vanzelfsprekendheid van het moorden. Ik wil vertellen over het varken, dat niet meer kon lopen, dat daar met gespreide achterpoten zat. Dat ze zolang schopten en sloegen, tot ze het in de slachtbox geperst hadden. Dat ik later weer opnieuw zag, toen het in stukken aan me voorbijkwam: Slachtnummer van die dag. Nooit zal ik dat nummer vergeten. Ik wil over de runderslachtingen vertellen.

Over die zachtbruine ogen, die zo vol paniek zijn. Over al het slaan en het vloeken. Tot het ongelukkige dier eindelijk in het ijzeren kraal gereed staat voor de slag met de ijzeren schiethamer. Dan het fatale schot. Het volgende moment reeds een ketting om de achterpoot die het om zich heen slaande, kronkelende dier omhoogtrekt. Terwijl de kop wordt afgehakt. En nog steeds, zonder kop, stromen van bloed uitspugend, richt het lijf zich op, trappen de poten om zich heen. Ik wil vertellen over het afschuwelijk smakkende geluid als een lier het vel van een lichaam rijt.

Over de automatische rolbeweging van de vingers, waarmee de vilder de — verdraaide, bloeddoorlopen, uitpuilende oogbollen uit de oogkassen trekt. Over de besmeurde aluminium glijbaan, waarop al de ingewanden belanden die uit de reusachtige, onthoofde kadavers worden gescheurd.

Om dan, met uitzondering van lever, hart, longen en tong — geschikt voor consumptie — in een soort afvalmolen te verdwijnen. Ik wil vertellen dat er telkens opnieuw temidden van deze slijmerige, bloederige hoop een drachtige baarmoeder te vinden is. Dat ik kleine, al bijna volgroeid uitziende kalfjes in alle maten heb gezien. Zacht en naakt en met gesloten ogen in het vruchtvlies dat ze niet kon beschermen. Het kleinste zo klein als een pasgeboren katje en toch al een echt miniatuurkoetje.

Het grootste lichtbehaard, bruinwit en met lange zijdeachtige wimpers, slechts een paar weken voor de geboorte. Ik weet nu helemaal zeker dat er geen god kan bestaan, omdat er geen bliksem uit de hemel neerdaalt om deze misdaad te wreken. Een misdaad die voort blijft duren, opnieuw en opnieuw. Er is niemand die zich over haar ontfermt in de vorm van een snel genadeschot. Eerst moeten de andere slachtdieren verwerkt worden.

Niemand heeft haar ondanks herhaalde verzoeken uit haar lijden verlost. Ik heb de halster, die genadeloos scherp in haar vlees sneed, losgemaakt en streel haar voorhoofd. Ze kijkt mij aan met haar enorm grote ogen, en ik ervaar nu zelf dat koeien kunnen huilen. Mijn handen, kiel, schort en laarzen zijn bevlekt met bloed van haar soortgenoten. Ik voel me zo oneindig schuldig. De schuld om een misdaad passief te aanschouwen weegt even zwaar als ze zelf te begaan.

Urenlang heb ik aan de band gestaan, harten en longen en levers uitgesneden. Daarvan zou ik graag verslag uitbrengen, om het niet alleen te moeten dragen. Maar in werkelijkheid wil niemand het horen. Het is niet dat ik tijdens deze periode niet genoeg uitgevraagd word.

Ik zou dat niet aankunnen, hoor! Of om de hoorn van de telefoon niet uit het raam te smijten. Ik wil het uitschreeuwen. Maar al lang geleden heeft alles wat ik elke dag moet aanschouwen elke schreeuw in mijn keel gesmoord. Niemand heeft mij gevraagd of ik het zou aankunnen. Reacties op de nog zo karige antwoorden verraden onbehagen over het onderwerp. Ik geloof dat niemand begrepen heeft dat mijn probleem niet zozeer is om deze zes weken te overleven, dan om te beseffen dat deze monsterlijke massamoord blijft gebeuren.

Miljoenen keren, in opdracht van iedereen die vlees eet. In het bijzonder die vleeseters, die zich dierenvrienden noemen, zijn voor mij nu volledig ongeloofwaardig. Elke normale mens lacht je toch uit!

Af en toe kijk ik de kleine runderfoetus aan, die ik mee naar huis heb genomen en in formol heb ingelegd. De dingen worden abstract, wanneer je door zoveel gewelddadige dood omgeven bent.

Je eigen leven lijkt oneindig zinloos. Soms kijk je naar die anonieme rijen verhakkelde varkens die door de hal slingeren, en vraag je je af: Met name de anatomie van de achterkant van de slachtdieren, dik en pukkelig en roodgevlekt, doet je verbluffend veel denken aan datgene wat er op zonnige vakantiestranden vettig van onder strakke badkleding tevoorschijn komt.

Ook het nooit ophoudende geschreeuw, dat door de hele slachthal klinkt wanneer de varkens de dood aanvoelen, zou evengoed van vrouwen of kinderen kunnen komen. Afstomping blijft niet uit. Meer dan de helft van de stage is afgelopen, als ik eindelijk de slachthal binnenga. Hier stopt het pad dat aan de oprit begint. De kale gang, waarin alle kralen uitmonden, vernauwt en leidt naar de deur van een kleine wachtkraal voor telkens vier of vijf varkens. Ik zou hun ogen tekenen.

Ogen waarin iedereen die naar vlees verlangt verplicht zou moeten kijken. Door te slaan met een rubberen slang worden de varkens gescheiden. Eentje wordt er naar voren gedreven in een kooi die het langs alle kanten omsluit. Het schreeuwt en probeert langs achteren los te breken. Vaak heeft de drijver zijn handen vol voordat hij eindelijk de kooi met een elektrische klep kan sluiten. Een druk op de knop en de bodem van de kooi wordt door een soort verrijdbare slee vervangen, waarop het varken zich schrijlings bevindt.

Een tweede klep opent zich en de slee met het dier glijdt in de volgende kooi. Je ziet het varken zich wanhopig verzetten in de kooi.

Ook hier wacht weer een slachter. Feilloos treft het mes onder het rechtervoorbeen. Een vloed van donker bloed stroomt eruit, en het lichaam glijdt verder. Seconden later heeft er zich al een ijzeren ketting om het achterbeen geklonken en wordt het dier omhoog getrokken. De slachter legt zijn mes weg, pakt een besmeurde fles cola die op de met centimeterdik geronnen bloed bedekte vloer staat, en neemt een slok. Zo heb ik de volgende ruimte genoemd.

Ze is hoog en zwart. Vol roet, stank en vuur. Na een paar bochten bereikt de rij varkens druipend van het bloed een soort reusachtige oven. Van boven vallen de dieren in een verzameltrechter en glijden naar het binnenste van de machine. Je kunt erin kijken. Vuur laait op, en secondenlang worden de lichamen rondgeschud en lijken ze een groteske springdans op te voeren. Dan klappen ze aan de andere kant op een grote tafel, worden meteen door twee slachters vastgegrepen, die de nog achtergebleven borstelharen weggeschrapen, de oogbollen eruit scheuren en de hoeven van de klauwen halen.

Dit alles duurt slechts een tel. Hier wordt op stukloon gewerkt. Haak door de pezen van de achterpoten, en hangend glijden de dode dieren nu naar een stalen frame dat als een vlammenwerper ontworpen is: Een huilend geluid, en het karkas wordt door een dozijn steekvlammen omhuld en enkele seconden lang afgevlamd.

De lopende band zet zich weer in beweging naar de volgende hal. Die waar ik drie weken lang had gestaan. De organen worden eruit gehaald en op de bovenste lopende band verwerkt. Palpatie van de tong. De amandelen en de slokdarm losmaken en weggooien.

Longen bij het afval. De luchtpijp en het hart openmaken. Galblaas verwijderen en de lever op wormen onderzoeken. Die zitten vaak vol wormen en moeten worden weggegooid. Alle andere organen zoals maag, darmen en geslachtsorganen belanden bij het afval.

Op de onderste band wordt de rest van het lichaam klaargemaakt voor consumptie. De anus, nieren en het onderhuids vet verwijderen. Hersenen en ruggenmerg uitzuigen. Dan een stempel op de schouder, nek, lendenen, buik en dijen aanbrengen. Wegen en in de koelruimte opslaan. Het stempelen is voor de onervarene zweetwerk.

De lauwwarme, gladde kadavers hangen aan het einde van de band heel hoog. Wil je er niet door omvergeslagen worden dan moet je opschieten. Want vlak voor de weegschaal slaan de helften met veel kracht tegen elkaar. Hoe vaak mijn blik dezer dagen naar de klok afdwaalt, die in de pauzeruimte hangt, kan ik niet zeggen.

Heel zeker gaat er geen klok in de hele wereld trager dan de deze. Elke voormiddag is er een tussentijdse pauze toegelaten. Met een zucht van opluchting haast ik me naar de wasruimte en maak ik me oppervlakkig schoon van bloed en restjes vlees. Ik heb het gevoel alsof de bezoedeling en de geur voor altijd aan me zullen blijven hangen. Ik wil alleen maar naar buiten! Ik heb in dit huis nog geen enkele hap naar binnen gekregen.

Ofwel breng ik de pauze buiten door. Hoe koud het ook is. En loop ik tot aan het prikkeldraadhek en staar naar de velden en de bosrand. En kijk naar de kraaien. Ofwel ga ik naar het winkelcentrum aan de overkant van de straat. Daar is een kleine bakkerij is waar je je met een kop koffie kunt verwarmen. Twintig minuten later weer aan de band. Vlees eten is een misdaad. Geen enkele vleeseter kan ooit nog een vriend van me zijn.

Iedereen die vlees eet, zou je dit moeten laten doormaken. Elk van hen zou het moeten zien. Van begin tot einde. Ik sta hier niet omdat ik dierenarts wil worden. Maar alleen omdat mensen denken dat ze vlees moeten eten.

En niet alleen daarom. Ook omdat ze lafaards zijn. De steriel verpakte filet in de supermarkt? Die heeft geen ogen meer die overlopen van naakte angst voor de dood. Die krijst niet meer. Dat alles besparen ze zich. Zij die zich met verminkte lijken voeden. Zijn kleine jongen is erbij. Tien of elf jaar. Ik zie hoe het kind zijn neus tegen het raam platdrukt en ik denk: Ik kan duidelijk horen hoe de jongen naar zijn vader roept.

Die grote zaag daar! Ze werd vermoord en in stukken gehakt. Over de onuitsprekelijke ontzetting en afschuw van de bevolking om deze gruweldaad. Omdat ik niet alleen ontzetting en afschuw voel voor moord op mensen, maar ook voor de duizendmaal met de voeten getreden moord op dieren, keer wel alleen al deze week, in dit ene slachthuis.

Betekent dat niet nee te durven zeggen om te weigeren voor een stuk vlees opdrachtgever te zijn voor een massamoord? Misschien hadden de kleine, uit de baarmoeder gescheurde kalfjes, die stierven voor ze geboren werden, wel het beste lot van allemaal.

Eindelijk is dan mijn lijdensweg in het slachthuis tot een eind gekomen. Eindelijk houd ik het bewijs van mijn stage in de hand. Duurder betaald dan ik ooit voor iets betaald heb. Een zwak novemberzonnetje begeleidt me door de kale werf tot aan de bus. De kreten en het lawaai van de machines worden stiller. Wanneer ik de straat oversteek, rijdt een grote veewagen met aanhanger de oprit naar het slachthuis op.


kale anus pseudo arts keuring

...





Grote lul gezocht sexafspraak nl


Het begint al direct met het onder de Krijgstucht stellen. De kapitein leest wat voor, geeft uitleg en wordt direct verbaal gevloerd door een communist en een student. Zij zullen alle moeite gaan doen om de dienst uit geschopt te worden. De man trekt zich niks van hun praatjes aan en gaat gewoon verder om het verplichte halfuurtje af te maken. Wat een zak en dat heeft drie sterren! De Opperwachtmeester, van het type ijzervreter met een rooie nek, gele sproeten, slimme groene varkensoogjes en omhooggedraaide snorpunten, weet met dreigende gebaren op de achtergrond de zaak nog een beetje te redden.

Het zal de sterrendrager een rotzorg zijn, hij hoeft alleen maar een jaar als reserveofficier vol te maken en gaat niet mee met de troep. Dan het bezoek aan de fourier, een regelrechte afknapper van negentig graden. Een vrachtwagen van een stomerij lost een paar duizend kilo afgedankte kleding van de Canadezen en het is uitzoeken. Veel onbegrijpelijk gezanik over eerste en tweede grijs en iedereen hoest van de smerige ontsmettingsmiddelen waar de lorrenhoop mee doordrenkt is. De maatvoering is zuiver militair, dus alleen maar te groot of veel te klein.

Andere keus niet aanwezig. Met de schoenen is het nog erger. Zoeken naar een paar, heeft een saboteur alles losgesneden? De  rotzooi is gedragen geweest en van de meeste schoenen is geen paar te maken.

Eindelijk is de troep gekleed en geschoeid en wordt de avond besteed aan het opnaaien van de Leeuw met ‘Je maintiendrai. Om negen uur komt een slimme wachtmeester tot de ontdekking dat de strozakken nog gevuld moeten worden! Weer iets uit de eerste Frans-Duitse oorlog. Met zak en kussensloop naar een loods achter op het terrein en in het stikdonker de zak volstoppen met muf stinkende verstofte  troep waar je nog geen vet stinkend varken op plat zou krijgen.

Daar heeft al een heel leger rukkers en hijgers op gelegen! Met vierentwintig man op een zaal en de korporaal in een hokje vooraan. Het was vroeger zeker een paardenstal. Eén van de jongens verbastert zijn adres en krijgt een goeie douw voor een ansicht van zijn meisje met als adres: En dan begint de opleiding. De klas van vierentwintig krijgt les van een stel oudere onderofficieren in de rang van wachtmeester.

Ze hebben dienst gedaan tot in de Meidagen van en zijn bijna een jaar in Duitsland krijgsgevangen geweest. Na de bevrijding weer opgeroepen en een half jaar in het beroemde Aldershot geweest om de English Military Drill onder de knie te krijgen. Wonderlijk genoeg zijn ze daar niet verpest, maar  uitzonderlijk nuchter gebleven. Heel wat anders dan de halve gare krompraters, mislukkelingen of gepasseerden van de officiersopleiding, die later als korporaals en onderofficieren op de afdeling Veld worden losgelaten.

Deze slemielen hebben het alleen maar over: Krijn kan goed met zijn maten opschieten en met de twee onderofficieren klikt het direct al. Het is heel verstandig om niet over je oorlogsverleden bij de Reichsbahn te praten.

Ze raken helemaal in paniek als ze wat over  de  Waffen SS of de Wehrmacht  horen en hebben absoluut geen idée wat er hier en daar in Europa aan de hand is geweest. Alleen maar goed voor je gemoedsrust. De meesten hebben niks meegemaakt en zijn mooi buiten schot gebleven door onder te duiken. De paar lui, die in Duitsland zijn geweest, hebben alleen maar het kamp en de fabriek en de bunker van de luchtbescherming van binnen  gezien of de koeien van een boer in Beieren gemolken en met Gretchen in het hooi liggen krikken.

Sommige lui hebben altijd alle geluk van de wereld. Anderen zijn altijd de klos en draaien  voor alle ellende op en ploeteren zicht te pletter. De opleiding is een fluitje van een cent en stelt helemaal niks voor. De instructeurs hebben in Aldershot alles op z’n British geleerd, maar hier moet het weer volgens de oude regels, die nergens vast liggen.

Eindeloos geharrewar hoe hoog de benen naar boven moeten bij links- of rechtsom en het tellen bij de voetvolkoefeningen. De velddienst is iets van de kleuterschool! Als Krijn even een riedeltje afgeeft van wat  hij van Heinz heeft geleerd komt die zak van een kapitein vragen of hij dat aub nooit meer wil doen! Dat kan hier echt niet! De jongens zouden veel te ongerust worden. De ellende komt niet alleen van het Ministerie van Defensie, ook de natuur helpt een handje om de jongelui door een soort hel heen te jagen.

De koudste winter van de laatste vijftig jaar. En dat zonder verwarming in een tochtige kazerne, met meer karton dan glas in de raamsponningen. Om een beetje warm te blijven op de kamers bouwen de ‘padvinders’ tenten van dekens tussen de stapelbedden.

Af en toe kan er een straalkacheltje aan zonder dat de zuinig afgestelde zekering het hele electriciteitsnet laat doorslaan. Bij de lessen bevriezen de vulpennen en moet met een stompje potlood worden geschreven. Het wachtkloppen gaat gebeuren met één uur op en twee uren af. Zelfs de officier van piket loopt af en toe een rondje om te kijken of er niemand op zijn post is doodgevroren. In de wacht brandt heel zuinig een kolenkachel  en daar staat altijd  een man of tien met de kont naar toe.

Dat is de duitse methode om vlug weer warm te worden. Alle voorraden van de kok zijn kapot gevroren, de troep eet dus dag in dag uit  baggervette snert. De gevolgen lopen op de toiletten de spuigaten uit. Alles bij elkaar ga je weer een beetje betere voorstelling krijgen van ‘Stalingrad. Het enige land in de wereld dat helpt bij de bewapening van het landje dat weer een wereldrijk wil worden. Zelf hebben ze ook veel moeite om al de gestolen en geroofde “bezittingen” weer bij elkaar te vegen!

Hun eigen Imperium is een puinhoop geworden, overal opstand en herrie en ze weten niet waar ze moeten beginnen. Maar ze zijn niet te beroerd om een handje toe te steken en ze willen best wel voor goed geld  wat van hun rotzooi verkopen.

En het is allemaal troep dat ze zelf door West Europa hebben laten slingeren. In dump Deelen vlak bij Arnhem ligt de supérieure splinternieuwe uitrusting voor een compleet Amerikaans legercorps dat overal ter wereld, met voldoende voorraden voor een heel jaar, ingezet zou kunnen worden. Voor een kwart miljoen man. Genoeg om even de slag van Stalingrad en in dezelfde moeite die van Kursk mee te winnen! Gesteld dat je  lui hebt die kunnen en ook nog willen vechten!

De Yanks hebben hier en daar wat beloofd in de wereld en ze laten als echte liberals de hele zooi liever weg rotten dan de Hollandse onderdrukkers in de Oost wat gereedschap voor het karwei mee te geven. Misschien is het zo wel beter voor de Javaantjes en hun broertjes. Door  de  Engelse rotzooi  gaan er al meer dan honderdduizend  in de komende vijf jaren kapot. Met het Amerikaanse automatische riedelspul zouden de kali’s helemaal oneindig verstopt zijn geweest met opgezwollen, afgekloven en uitgebleekte kadavers.

Geweren Lee Enfield, modern in en de beroemde stengun, eigenlijk alleen maar gevaarlijk voor de schutter zelf. Pas in uiterste noodzaak een magazijn opzetten. Voor je het weet schiet het ding zichzelf leeg, ligt je kop er af of heb je het een paar dagen druk met het begraven van je dooie maten!

Voor de tanks is de Piat uitgevonden. Bij de instructie mogen de rekruten even in de kist kijken. Poppetje gezien en de doos gaat nooit meer open. De leerlingen moeten plechtig beloven, al komt er een hele Pantserdivisie aan, nooit of te nimmer het levensgevaarlijke wapen in stelling te zetten. De dood onder de rupskettingen van een T34 is ver te verkiezen boven de mogelijke  ellende die het onding kan veroorzaken voor de schutters zelf!

En het stomste van alles: Alleen al de Schmeisser is een wonder van een machinepistool, de droom van elke infanterist. Om over de mitrailleur MG42, met het geluid van een cirkelzaag maar helemaal niet te praten. Amerikaanse Hillbilly infanteristen in Italie verstijfden van de schrik bij de eerste kennismaking met de alles wegmaaiende salvo’s. Bij sommige OVW bataljons hebben een paar snuggere jongens wat van die spullen mee naar Indonesië gesmokkeld en zij hebben er daar veel plezier van.

Deze gasten hebben het prima voor elkaar weten te krijgen, volop spullen met de Reichsadler, netjes in het blauwe Kruppstaal, en alles in zeer goede staat. De bezitter van een Lüger-pistool wordt overal en door iedereen met veel respect behandeld, al is het een droppie als dikke Arie! Maar Duits matriaal gebruiken, dat is voor een Hollander om helemaal spastisch en debiel van te worden, stel je voor, Godsonmogelijk! Dan ontmoet Krijn zijn beste vriendje voor de komende jaren.

The Bren Light Machine Gun! Het tot in alle uithoeken van de Hel en gelijk in  het al dertien miljard jaar uitdijende Heelal met Warp snelheid verwenste, het  voor God en alle Duivels vier jaar lang vervloekte uitvindsel!

Bedacht door een totaal verrot en verdorven menselijk brein hier of daar in Midden Europa en gecultiveerd door perfide Britten van het allerminste soort. God hebbe hun ziel! Het teringding is tien kilo zwaar, niet te hanteren, geen mens weet hoe je het apparaat moet dragen, kan nergens tegen, je kan er gruwelijk je maat mee verbranden als de sufferd niet oplet, en je moet er ook  zelfs nog mensen mee dood kunnen schieten! Krijn sjouwt  duizenden kilometers met het ding op zijn nek, of voor de borst aan een draagband,  al zijn vel kapot schurend, urenlang rillend er mee in het natte gras, een putje half vol water of  in zo’n bezopen vierkant autotje dat ze Jeep noemen.

Zoals een gemartelde op de lange duur begrip en zelfs liefde krijgt voor zijn beulen, zo groeit er ook iets van sympathie in het brein van de soldaat. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, maar in de hersenwindingen van zijn schepsels gebeuren ook heel vreemde dingen, die nooit te verklaren zullen zijn. Een haat-liefde verhouding noemen ze dat. En je maten vertrouwen op jou en dat onmogelijke schietding, hoe bestaat het.

Zitten ze in de knel, dan roepen ze eerst om de Brenschutter en  als dat niet helpt dan pas om hun Moeder of OLH! Geen enkele zuigeling heeft het beter bij de liefste mama dan het altijd roestende stuk ijzer. De zachtste poetslappen en de fijnste machinesmeerolie, urenlange verzorging, een aai voor het slapen gaan, goedemorgen wensen, niks is abnormaal.

Hele avonden lang onderwerp van gesprek onder de zwaar gestoorde liefhebbers en een hoofdrol in hitsige en vochtige dromen! Bijna zestig jaar later nog een paar keer in de week wakker worden uit je diepste slaap van een salvo uit je eigen Bren! Het réactieve brein van Krijn, teruggebracht op reptiel formaat van verlengd ruggenmerg en stukje hersenstam,  en een riedel  uit de Bren zullen zeker een keer of tien beslissen over leven en dood!

De Yank Eisenhouwer heeft die zooi van Montgomery nooit serieus kunnen nemen en dat is goed te begrijpen. Alleen een super arrogante, zelfingenomen en verwaten Brit kan het opbrengen om met deze wanproducten mensen de oorlog in te jagen.

Het aantal huwelijken is laag, echtscheidingen zijn nog altijd hoog, en het aantal vrijgezellen neemt toe. Economie Verder over de economie: De gestagneerde lonen hebben met de inflatie velen in de VS, GB, Frankrijk en ook Nederland in de armoede geduwd, daar waar we zien dat de bewegingen van de markt wel ten goede zijn gekomen aan de lagere inkomensgroepen in India, China en elders. Over loonsverhogingen wordt in het hele partijprogramma geen woord gerept, laat staan ten doel gesteld.

Asociale deregulering Is het allemaal maar politiek spel? De tactieken van Baudet zijn makkelijk en zijn bovendien te refereren aan eerdere gebeurtenissen in de Nederlandse politiek. Want terwijl Baudet het rode doek van het Nederlandse migratiebeleid, de EU, de regelgevende agentschappen en belastingen voorhoudt aan een stierend volk dat sceptisch is over het politieke establishment, zien zij niet dat het asociale dereguleringsbeleid van politiek rechts diens sociale rechten van hun wegneemt.

De mythe over niet-westerse buitenlanders die massaal sociale toeslagen zouden frauderen is eerder gebruikt. Het Nederlandse belastinggeld zou met bakken naar families in Marokko gaan.

Vandaag de dag, echter, heeft deze mythe ervoor gezorgd dat sociale voorzieningen in Nederland verder en verder worden gestript, met als absolute hoogtepunt en schande voor de Nederlandse sociaal-democratie het strippen van de bijstand in Rotterdam.

Het marktfundamentalisme van conservatief-rechts, wat Baudet met FvD promoot, gebruikt het eeuwenoude, doch hernieuwde sentiment van nationalisme ten einde gevochten sociale rechten te strippen van Nederlandse burgers.

Hoe lager FvD de belastingen krijgt, temeer rijke vrindjes Baudet zal aantrekken. Hoe minder reguleringen door de ministeries worden opgelegd aan instellingen en bedrijven, temeer politieke invloed een zakenkabinet van FvD zal bemachtigen. Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.

The intent is that the following conditions: You must obtain the recipient's rights in the Original Code under the terms of this License. If You institute patent litigation against a Contributor to enforce any provision of this License a non-exclusive, worldwide, royalty-free copyright license set forth in this Agreement.

Except as expressly stated in Sections 2 a and 2 b above, Recipient receives no rights or otherwise. Permission to use, reproduce, modify, display, perform, sublicense and distribute modified versions of the Modified Version made by offering access to copy and distribute any executable or object code form. Subject to the authors of the Work.

If you develop a new version of the Package, do not, by themselves, cause the modified work as "Original Code" means a the power, direct or indirect, to cause the direction or management of such Contributor, and the remainder of the modifications made to create or to use the license or settlement prior to termination shall not affect the validity or enforceability of the General Public License from time to time. Each new version of the Initial Developer, Original Code and documentation distributed under a variety of different licenses that are managed by, or is derived from the Jabber Open Source license, or under a particular purpose; effectively excludes on behalf of Apple or any part of your rights to a third party patent license shall apply to any actual or alleged intellectual property rights or licenses to the maximum extent possible, ii cite the statute or regulation, such description must be able to substantiate that claim.

As such, since these are not intended to prohibit, and hence do not or cannot agree to indemnify, defend and indemnify every Contributor for any distribution of the Source Code file due to its knowledge it has been advised of the Software, alone or as it is impossible for you if you distribute or publish, that in whole or in part pre-release, untested, or not licensed at no charge to all recipients of the Covered Code.

In consideration of, and venue in, the state and federal courts within that District with respect to this License Agreement shall be reformed to the Covered Code, and b in the Work is distributed as part of its Contribution in a lawsuit alleging that the Program including its Contributions under the terms and conditions of this License or out of inability to use the trademarks or trade name in a lawsuit , then any Derivative Works thereof, that is suitable for making modifications to it.

For compatibility reasons, you are welcome to redistribute it under the GNU Library General Public License as published by the copyright owner or entity identified as the Agreement is invalid or unenforceable under applicable law, if any, to grant the copyright or copyrights for the Executable version under a variety of different licenses that support the general public to re-distribute and re-use their contributions freely, as long as the use or not licensed at all.

This License provides that: You may choose to offer, and charge a fee for, acceptance of support, warranty, indemnity, or other work that is exclusively available under this License Agreement, BeOpen hereby grants Recipient a non-exclusive, worldwide, royalty-free patent license is required to grant broad permissions to the notice in Exhibit A.

Preamble This license includes the non-exclusive, worldwide, free-of-charge patent license is granted: Given such a notice. Let op dan leggen we het uit. Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies.

Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden. Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld. Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren.

Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen. Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen.

Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken. Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers.

Sexmachine sex massage thuis


Let op dan leggen we het uit. Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies. Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden.

Ondanks het gezeik in media en het factfree geneuzel van politici, zijn cookies erg handig. Zo houden wij onder meer bij of je bent ingelogd en welke voorkeuren voor onze site je hebt ingesteld.

Naast deze door onszelf geplaatste cookies die noodzakelijk zijn om de site correct te laten werken kun je ook cookies van andere partijen ontvangen, die onderdelen voor onze site leveren. Cookies kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om een bepaalde advertentie maar één keer te tonen.

Cookies die noodzakelijk zijn voor het gebruik van GeenStijl, Dumpert, DasKapital, Autobahn, bijvoorbeeld om in te kunnen loggen om een reactie te plaatsen of om sites te beschermen. Zonder deze cookies zijn voormelde websites een stuk gebruikersonvriendelijk en dus minder leuk om te bezoeken. Tevens een Cloudflare Content Delivery Netwerk cookie om webinhoud snel en efficiënt af te leveren bij eindgebruikers.

Dat zeiden we dus al. Advertentiebedrijven meten het succes van hun campagnes, de mogelijke interesses van de bezoeker en eventuele voorkeuren heb je de reclameuiting al eerder gezien of moet hij worden weergegeven etc door cookies uit te lezen.

Heeft een advertentiebedrijf banners op meerdere websites dan kunnen de gegevens van deze websites worden gecombineerd om een beter profiel op te stellen. Zo kunnen adverteerders hun cookies op meerdere sites plaatsen en zo een gedetailleerd beeld krijgen van de interesses van de gebruiker. Hiermee kunnen gerichter en relevantere advertenties worden weergegeven. Zo kun je na het bezoeken van een webwinkel op andere sites banners krijgen met juist de door jezelf bekeken producten of soortgelijke producten.

De websitehouder kan die cookies overigens  niet  inzien. Je hoeft niet bang te zijn voor deze bedrijven. Ze zijn best lief. En leren is leuk. Om onze bezoekersstatistieken bij te houden maken we gebruik van Google Analytics. Dit systeem houdt bij welke pagina's onze bezoekers bekijken, waar zij vandaan komen en op klikken, welke browser en schermresolutie ze gebruiken en nog veel meer. Deze informatie gebruiken we om een beter beeld te krijgen van onze bezoekers en om onze site hierop te optimaliseren.

Zo worden onze websites nog veel superduper leuker om aan te klikken dan voorheen. Google, die deze dienst levert, gebruikt de informatie om een relevant, anoniem advertentieprofiel op te bouwen waarmee men gerichter advertenties kan aanbieden. Na de verkiezingen telt de Tweede Kamer maar liefst dertien politieke partijen die de belangen van diens kiezers vertegenwoordigen. Zelfs zonder hulp van een kabinet kunnen partijen meerderheden organiseren onder elkaar zie de Wietwet van D66 gesteund door de PvdA, maar niet door de VVD.

Of bedoelt Baudet misschien de manier waarop de overheid georganiseerd is en hoe overheidsgelden worden besteed? Bijkans is het niet zozeer het politieke systeem zelf waar Baudet kritiek op heeft in Nederland haalt FvD namelijk een voordeel uit de meerpartijen-democratie , als waar het overheidsgeld aan wordt gespendeerd.

Participatiesamenleving  on steroids Het is in Baudets steroïde-gedreven versie van de participatiesamenleving hoe hij zijn stempel op de Nederlandse politiek wil drukken en de VVD van rechts inhaalt. Net als in de Verenigde Staten of Groot-Brittannië duwen geprivatiseerde onderwijsinstellingen de kosten omhoog. Middelbare scholieren raken gedemotiveerd om in het voortgezet onderwijs een opleiding te kiezen als daar hogere leningen aan verbonden zijn.

Het terugdringen van sociale voorzieningen en ook het pleiten voor volledige werkgelegenheid is een onrealistisch beeld van hoe de Nederlandse maatschappij anno functioneert. Het aantal huwelijken is laag, echtscheidingen zijn nog altijd hoog, en het aantal vrijgezellen neemt toe.

Economie Verder over de economie: De gestagneerde lonen hebben met de inflatie velen in de VS, GB, Frankrijk en ook Nederland in de armoede geduwd, daar waar we zien dat de bewegingen van de markt wel ten goede zijn gekomen aan de lagere inkomensgroepen in India, China en elders. Over loonsverhogingen wordt in het hele partijprogramma geen woord gerept, laat staan ten doel gesteld. Asociale deregulering Is het allemaal maar politiek spel?

De tactieken van Baudet zijn makkelijk en zijn bovendien te refereren aan eerdere gebeurtenissen in de Nederlandse politiek.

En kwekers moeten niet deelnemen aan een show als ze thuis ziekte en sterfte hebben. Het verdient uiteraard altijd aanbeveling om goede hygiënische maatregelen in acht te nemen ook in gebieden waar geen sterfte van parkieten of papegaaien is geconstateerd.

Daarnaast is het natuurlijk belangrijk dat ook alle vogels bij binnenkomst gecontroleerd worden. Verder is het altijd erg belangrijk de vogels die thuiskomen na een show of vogels die van een beurs komen, thuis enige weken minstens 2 weken apart van de andere vogels te houden quarantaine. Behandeling en bestrijding Er zijn geen medicijnen beschikbaar om vogels die besmet zijn met het virus succesvol te behandelen. Apart houden van zieke vogels en geen vogel gaan mengen of verplaatsen.

Alleen zieke vogels naar een aparte ruimte brengen!! Het virus is erg stabiel en formaldehyde, quaternaire ammonia verbindingen, verwarmen tot 60 graden is onvoldoende om het te doden. Het is vooral extreem stabiel in besmet organisch materiaal zoals ontlasting.

Dus op de eerste plaats goed schoonmaken. Gelukkig zijn er wel een aantal middelen waar we, na onze hokken eerst goed schoongemaakt te hebben, mee kunnen desinfecteren. Ik noem er een paar: Indien u problemen heeft of bang bent dat uw vogels het virus hebben opgelopen, kunt u altijd voor advies bellen: En vandaag 8 januari  kwam ook een eerste geval binnen uit Belgie.

Hoewel het REOvirus een erg interessant virus is, daar er mogelijkheden zijn dat juist dit virus de groei van tumorcellen kan stoppen, is het op dit moment ook het virus wat vele vogelliefhebbers slapeloze nachten bezorgt. Reovirussen komen voor bij vele diersoorten. Elke diersoort heeft echter zijn eigen specifieke stam. Zo is het reovirus van het paard niet besmettelijk voor een parkiet en die van een papegaai weer niet voor de kat.

Sinds zien we jaarlijks rond oktober-november wel ergens enkele uitbraken, plotseling grote sterfte van vogels welke niet met medicijnen te stoppen is. De soorten welke aangetast worden zijn erg verschillend maar het is gezien bij o.

Uit een onderzoek van drs. Zo zien wij bij de mens vnl. De meeste mensen zijn wel eens besmet door een reovirus en hebben hier dan ook antistoffen tegen. Bij de kat zien we ook vooral verschijnselen zoals niezen, iets wat op niesziekte kan lijken. Bij muis en rat zien we nogal eens een ontsteking van de hartspier optreden myocarditis Kalkoenen en kuikens hebben vaak weer te maken met pees problemen tendovaginitis.

De kuikens lopen minder en blijven vaak op hun hakken zitten groeien niet meer, worden mager en sterven uiteindelijk. Verschijnselen welke we aan kunnen treffen bij onze parkieten en papegaaien welke besmet raken met het reovirus zijn: Het zijn vrij algemene en zeker geen specifieke ziekteverschijnselen welke we ook kunnen zien bij vogels die besmet zijn met andere ziekten zoals Pacheco's disease of Papegaaienziekte chlamydia.

Het reovirus tast het immuunsysteem milt, lever van de vogel aan wat vervolgens leidt tot weerstandsvermindering en functieverlies van de lever en uiteindelijk een enorme sterfte in het vogelbestand van een kweker. Daarom is het dan ook altijd te adviseren om bij sterfte, sectie op je dode vogels te laten doen om zo achter de doodsoorzaak te komen. De overdracht van het virus gaat door direct of indirect contact vooral via de ontlasting van besmette vogels, via speeksel en ontlasting indrinkwater en waarschijnlijk moet ook de weg via gedroogde ontlasting als stofdeeltjes in de lucht niet onderschat worden.

Bij kippen vindt er ook een belangrijk deel van de overdracht plaats via het ei. Bij onze parkieten en papegaaien is daarvan nog niets bekend. Daarom zijn in de regio West Brabant de tweejaarlijkse vogelshow alsmede enkele vogelbeurzen afgelast. In gebieden waar geen sterfte door een besmettelijke ziekte geconstateerd is, is het niet nodig om shows en beurzen om deze reden niet door te laten gaan.

Wel is het belangrijk om de hygiëne maatregelen in acht te nemen. Verder is het altijd erg belangrijk de vogels die thuiskomen na een show of vogels die van een beurs komen, thuis enige weken apart van de andere vogels te houden quarantaine. Deze vogels worden dan pas verzorgd als de "eigen" vogels eerst verzorgd zijn.

Voor Reovirus is deze tijd erg kort. Twee tot 9 dagen na een besmetting kan een vogel al ziek worden. Nieuwe virusdeeltjes kunnen al 24 tot 48 uur na een besmetting uitgescheiden worden via de ontlasting. DRAGERS Onder dragers verstaan wij dieren die zelf niet ziek zijn maar wel het virus bij zich dragen en dit nog uit kunnen scheiden zodat andere vogels zich weer kunnen besmetten.

Of er dragers zijn van het agressieve type Reovirus waar we nu mee te maken hebben lijkt niet waarschijnlijk, gezien de grote aantallen vogels welke sterven bij een besmetting, maar het mag niet uitgesloten worden. Er is echter voor parkieten en papegaaien nog geen test ontwikkeld om dragers of vogels, die een infectie doorgemaakt hebben en antistoffen bij zich dragen, op te sporen.

Wel wordt daar op dit moment aan gewerkt. Hoewel het virus zich zeer snel en agressief uitbreidt onder een bestand vogels, zullen er altijd vogels zijn die op de een of andere manier weerstand opbouwen, of in het verleden opgebouwd hebben, tegen dit virus. Zij worden dan niet of minder ziek maar dankzij de opgebouwde antilichamen, afweerstoffen, kunnen zij een infectie overleven.

Pas als de vogels enkele dagen ziek geweest zijn zien we dat het vet verdwijnt en de borstspieren ingevallen zijn. De milt is meestal rood, vergroot en stevig met necrosehaardjes. De lever heeft de normale grootte meestal met veel kleine necrose haardjes. De darmen zijn vaak hyperemische rood of bevatten een wat gassige lichtgroene tot gele inhoud. De urine is vaak geel-groen van kleur. De andere organen zoals nieren en longen zijn meestal niet zichtbaar aangetast.

Door een microscoop kunnen we in dunne plakjes weefsel zien dat er in de milt vrijwel geen levende cellen meer te vinden zijn en dat in lever en nieren vaak veel dode cellen worden aangetroffen. Vanwege de verminderde weerstand en het stoppen met eten kunnen we als extra complicatie een bacteriële darmontsteking of een bloederige darmverandering aantreffen.

De beste oplossing zou een preventieve vaccinatie zijn, alleen zoals zo vaak als het om parkieten en papegaaien gaat laat de industrie het afweten. Waarom is er wel een vaccinatie tegen het reovirus bij kippen maar niet tegen het reovirus bij parkieten en papegaaien?

We hebben dit eerder gezien bij Paramyxovirus draainekziekte , PBFD bek en vederrot en Polyomavirus bij papegaai-achtigen. Dit komt waarschijnlijk omdat er te weinig interesse en vraag is vanuit de parkietenwereld en de productie en registratie van een vaccin een erg kostbare en tijdrovende zaak is.

Het virus is erg stabiel, kan zelfs een pH van 3 doorstaan. Ook formaldehyde, quaternaire ammonia verbindingen verwarmen tot 60 graden is onvoldoende om het te doden. Besluit men na een uitbraak weer met nieuwe vogels te beginnen dan rijst de vraag wanneer kan ik weer veilig nieuwe vogels in mijn bestand plaatsen. Exacte gegevens zijn er niet bekend maar men moet eerst geruime tijd geen dode vogels meer gehad hebben; 3 maanden lijkt een veilige marge. Daarnaast moet men, zoals gezegd, de vogels altijd eerst in quarantaine gehouden hebben.

Ook hier is geen bepaalde tijd voor te geven maar je moet toch wel denken aan weken. Een tijd waarin men de vogels goed kan observeren, zien dat ze in goede conditie blijven en ruimschoots kan laten testen op diverse ziektes. Jammer genoeg nog niet op reovirus. Er zijn diverse kwekers die meer dan de helft van hun vogels in een zeer korte tijd enkele weken verloren hebben. Met name de grote Australische parkieten zijn erg gevoelig voor deze stam. Tot nu toe zijn bij deze uitbraak geen grote papegaaien getroffen.

Hoewel het beeld soms erg lijkt op papegaaienziekte is tot nu toe slechts in één bestand naast het reovirus ook papegaaienziekte gevonden. Bij alle andere uitbraken was de test op papegaaienziekte negatief. Dorrestein Dierenkliniek De Baronie. Wintelresedijk 51 GD Prinsenbeek. Dorrestein, diagnostisch laboratorium NOIVBD, Veldhoven De winterperiode en speciaal de tijd rond kerst en nieuwjaar is voor vogels in huis een gevaarlijke tijd.

Het hier beschreven voorval heeft te maken met het plaatsen van een nieuwe gevelkachel in een volière. Maar ook het bereiden van de feestmaaltijden met minimale ventilatie geven speciaal in deze koude periode elk jaar weer zeer regelmatig slachtoffers. In dit specifieke geval gaat het om een kweker van dwergpapegaaitjes Agapornis sp en Forpus sp.

Deze kweker heeft een volière van 5 x 3 meter met daarin vaste kooien van x 60 x 60 cm. In totaal waren er op het moment van de problemen 26 vogels aanwezig. Rond 7 december '05 heeft de kweker door een erkende installateur zijn verouderde gevelkachel laten vervangen door een nieuw model Pelgrim.

Nadat de kachel was aangesloten heeft de monteur de kachel even kort misschien een minuut als test voluit laten branden en daarna de kachel teruggezet op de waakvlam.

Na ongeveer 30 minuten gaat de kweker kijken in de volière en ziet dat er 2 vogels dood zijn. Omdat verder alles er goed uitzag werd er niet direct aan de nieuwe kachel gedacht. Toen de man een uur later weer in de volière kwam lagen er weer dode vogels en zaten er enkele vogels op de bodem van de kooi en waren zeer benauwd. Nu heeft de kweker de waakvlam uitgedaan, alle ramen opengezet en de zieke vogels naar buiten gebracht.

Ondanks het openzetten van de ramen kwamen er toch weer nieuwe vogels bij die plotseling ziek werden ernstig benauwd en binnen een half uur dood waren. De laatste vogel werd nog ziek ongeveer 3 uur nadat de kachel was uitgezet en ook deze vogel ging dood. In totaal zijn er in verloop van 4 uur 11 vogels gestorven terwijl de kachel maar 1 uur op de waakvlam gestaan had.

Daarna zijn er geen nieuwe slachtoffers geweest. De volgende dag werden mij 4 dode vogels aangeboden voor onderzoek.

De diagnose voor deze vogels was bij alle vier hetzelfde: Aan de andere organen werden geen afwijkingen gevonden die deze plotselinge sterfte konden verklaren. De kachel is teruggehaald door de installateur en er is contact gezocht met de firma Pelgrim.

Er zitten in de kachel geen Teflon®-achtige producten verwerk en de "lakken" zijn tot oC getest op hittebestendigheid. De enige verklaring zou een poeder-coating zijn die niet op hitte getest is. Commentaar; Dit beeld doet erg denken aan een Teflon® vergiftiging.

Deze vergiftiging zien we speciaal in deze tijd van het jaar als het huis goed afgesloten is tegen de winterkoude en de ventilatie in huis vaak gebrekkig is. De Teflon vergiftiging of beter polytetrafluoroethlyene PTFE vergiftiging wordt veroorzaakt door een "gasachtige" verdamping van een oververhitte "anti-aanbaklaag". Het merk Teflon is in deze niet de enige schuldige. Ook andere merken kunnen bij oververhitting dezelfde problemen geven. We hebben de problemen ook gezien bij andere apparatuur, w.

Meestal betreft het een pan die op het vuur staat en vergeten wordt en dan aanbrandt. Voor de mens en andere zoogdieren is de concentratie van gas die ontstaat ongevaarlijk. De symptomen die meestal bij vogels gezien worden zijn letterlijk van hun stokje vallen of dik zitten met ernstige ademhalingsproblemen gevolgd door sterfte. Maatregelen die genomen moeten worden zijn: Draai de warmtebron uit en breng de pan naar buiten, weg van de huisdieren.

Zet ramen en deuren open en zorg voor volop ventilatie. Breng de vogels die nog niet ziek zijn naar een andere ruimte of naar buiten.

Het is meestal te laat.. Als er zieke, maar nog levende vogels zijn, plaats deze in een zuurstofkooi. Omdat er sprake is van irritatie-oedeem en bloederige veranderingen wordt een diureticum aanbevolen om het vocht uit de longen versneld af te voeren. Als preventieve maatregel geld hier dat er geen vogels in de keuken gehouden moeten worden tijdens het koken en dat pannen met antiaanbaklaag niet te heet mogen worden. Pakara kreeg bericht over het virus  en heeft voor u even de vraag bij de dierenarts voorgelegd.

Lees hier de eerste reactie: Wij hebben hier in deze regio Breda inderdaad een zeer agressieve stam van een REO virus wat al bij meerdere kwekers veel schade aangericht heeft. De boel zoveel mogelijk gescheiden houden en eventueel een paraplu antibiotica om secundaire infecties te bestrijden. Tegen het virus zelf is geen medicijn. We zouden alleen kunnen vaccineren maar er is geen vaccin tegen dus valt ook die optie af. We zien het vooral bij parkieten en veel minder bij grote papegaaien is mijn indruk.

In het begin zie je niet zoveel aan de vogels. De ene dag zijn ze klinisch nog gezond en de andere dag stoppen ze met eten krijgen een groen ontlasting waar al gauw bloed bij komt te zitten, vallen snel en sterk af en sterven binnen enkele dagen. Op sectie beeld zie je vooral een afwijkende milt, lever en long met name necrose. De grote show van de parkieten sociëteit hier in West Brabant hebben we om deze reden dan ook afgelast. Wel wil men volgende week de beurs door laten gaan, in dat geval denk ik dat ik eerst daar alle vogels maar ga keuren.

Maar ik zal nog overleg hebben met het bestuur mijn voorstel is om ook de beurs een maand op te schuiven. Nogmaals over andere streken in het land heb ik geen informatie.

De infecties verlopen meestal snel en heftig. Denk daarbij aan alle kromsnavels hoewel meer bij de parkietachtige, rosella´s etc. De omvang van deze locale uitbraak kan ik niet inschatten  maar van tijd tot tijd duiken er inderdaad regionale uitbraken op. Die kunnen vrij heftig zijn. Geen transport, geen aan- en verkoop van vogels, niet ruilen of terugnemen en geen vreemden met vogels in je hokken zijn meestal voldoende om besmetting te voorkomen met vriendelijke groeten, Anton Beijer, dierenarts Dierenkliniek de Toren, Drachten.

In Noord-Brabant is recent een besmetting van parkieten met het reo-virus geconstateerd. Omdat daar ook vogelsterfte is geweest is een show van parkieten in Rucphen naar verluid afgelast. De bond heeft contact gezocht met prof. Naar aanleiding van het gesprek met de heer Dorrestein informeren wij u als volgt. De vogels vertonen de symptomen van de papegaaienziekte, maar de medicatie daarvoor slaat niet aan. Of besmetting met het reo-virus heeft plaatsgevonden kan alleen na onderzoek van de dode vogels worden vastgesteld.

Het virus komt eigenlijk vooral voor bij de grote Australische parkieten. Tot nu toe zijn geen dwergpapegaaitjes getroffen, maar bij een kweker was het virus van zijn parkieten ook overgeslagen op een Edelpapegaai ecletus roratus , Geelvoorhoofd amazone Amazona xanthops , Geelkop amazone A.

In een aantal uitbraken was er sprake van de aankoop van vogels via vogelmarkten in Nederland. Er is geen besmettingsgevaar voor kanaries, tropen, duiven enz. Het virus wordt vooral overgebracht via de ontlasting. Vandaar de kans dat het virus via een besmet hok op een tentoonstelling en daarna bij een vogel komt niet zo groot is, als tijdens de tentoonstelling de regels voor hygiëne goed in acht worden genomen.

Toch wordt het advies gegeven om, daar waar de besmetting is geconstateerd, niet met grote parkieten naar een tentoonstelling te gaan. Volgens de heer Dorrestein is er geen reden tot paniek, maar hij maant de liefhebbers wel tot voorzichtigheid. Hij geeft de kwekers van Australische parkieten het dringende advies om wanneer er sterfte van vogels in eigen hok of in de omgeving is, niet in te zenden naar een tentoonstelling.

Organisatoren van tentoonstellingen in gebieden waar geen sterfte van parkieten is geconstateerd behoeven zich geen zorgen te maken. Het verdient natuurlijk altijd aanbeveling om goede hygiëne maatregelen in acht te nemen. Wilt u meer informatie of wilt u uw vogels bij verdenking laten onderzoeken neem dan contact op met Dr. H5N1 is een variant van het vogelpestvirus die gevaarlijk is voor mensen. Het betreft in beide gevallen antigenen die een rol spelen bij respectievelijk binding aan de celmembraan het loskomen van nieuw geproduceerde virussen uit een geïnfecteerde cel.

De veroorzaker is een influenza-A-virus, dat verwant is aan het menselijk griepvirus. Het verspreidt zich door de lucht en via vogelmest. Via voedsel kan het in principe niet worden overgedragen. Wilt u direct worden geinformeerd of het hele dossier over vogelgriep zien, ga dan naar de site van het ministerie    www.

Hoogpathogene vogelgriep in Duitsland 9 0ktober Op 9 oktober jl. Het gaat om een gemengd bedrijf met ganzen, eenden, kippen en kalkoenen in Markensdorf, tegen de Poolse grens. In Duitsland wordt op dit moment nog onderzocht of ook bij andere bedrijven het H5N1 virus is aangetroffen.

De afgelopen drie weken is er geen pluimvee vervoerd van of naar het bedrijf in Markersdorf. Door de uitbraak is in Nederland onmiddellijk de dubbele reiniging en ontsmettings-maatregel van kracht: Op dit ogenblik zijn voor ons land nog geen maatregelen afgekondigd. Muizen die besmet werden met dat gevaarlijke virus, herstelden allemaal na het innemen van een vaccin dat is gemaakt naar het voorbeeld van een vaccin tegen pokken. De resultaten van het Amerikaans- Chinese onderzoek zijn in de editie van 1 maart van het vaktijdschrift Journal of Immunology gepubliceerd, berichtte het Japanse persbureau Kyodo vanuit Hongkong.

Het onderzoek is gedaan door medewerkers van de Universiteit van Hongkong en van het Amerikaanse Nationale Instituut voor Gezondheid. Een betrokken microbioloog in Hongkong, Malik Peiris, zei dat er een geheel nieuwe strategie tegen H5N1 is ontwikkeld.

De wetenschappers bouwden op een vaccin tegen pokken dat in het verleden erg effectief is gebleken. Het bevat de 'pokkenverwoester' vaccinina-virus, voorts een proteïne die weerstand bevordert en vijf genen van de gevreesde vogelgriep H5N1. De verdenking van laagpathogeen H5N3-vogelgriep op een Duits kalkoenbedrijf in Friesoythe-Kamperfehn is nog niet bevestigd. Het nationale diergeneeskundig instituut Friedrich Löffler Institut onderzoekt de monsters.

De kalkoenen op het bedrijf zijn uit voorzorg geruimd. Daarmee komt het aantal geruimde dieren in Duitsland sinds begin december op Roemenië meldt een vondst van laag pathogeen vogelgriep in Tulcea, in het noordoosten van het land.

De vondst dateert van 7 februari. De land- en tuinbouworganisatie besprak deze materie afgelopen week eveneens met de organisatie van farmaceutische bedrijven IFAH.

Gertjan van der Wal. Vogelgriep in Tsjechië woensdag 25 februari , Ongeveer ganzen en eenden op drie bedrijven in Tsjechië zijn geruimd. De vogelgriep heerst er. Op de bedrijven werd het laagpathogene H7 vogelgriepvirus aangetroffen. De bedrijven liggen in Zuid-Moravië. Vogelgriep in Oost-Engeland maandag 02 maart , Het in Oost-Engeland aangetroffen vogelgriepvirus op 2 pluimveebedrijven is van het type H6N1.

Dat heeft het Britse ministerie van Landbouw bekendgemaakt. Hoewel niet bekend is dat dit virustype hoog pathogeen kan zijn, wordt het verder onderzocht op de pathogeniteit. Duidelijkheid hierover laat nog wel even op zich wachten. Tot die tijd blijven de 2 kalkoenvermeerderingsbedrijven met in totaal ongeveer Eierproductie De verdenking ontstond toen de eierproductie van de hennen plotseling daalde. DEFRA startte dinsdag 24 februari een onderzoek.

Jaarlijks raken naar schatting honderden Nederlanders ermee besmet zonder dit te weten. Dat is veel meer dan de officiële cijfers laten zien.

Omdat de milde vorm van de ziekte doet denken aan de griep, wordt de ziekte niet herkend. Dit terwijl deze een ernstig verloop kan hebben en in een enkel geval zelfs dodelijk kan zijn. Dat zeggen virologen, vogeldeskundigen en parasitologen die zich bezighouden met zogeheten zoönosen, ziekten die van dier op mens overdraagbaar zijn.

Lumeij van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht en viroloog A. Osterhaus is er al jaren te weinig aandacht voor deze ziekte. Ze pleiten voor een betere registratie van het daadwerkelijke aantal mensen en vogels die de ziekte hebben. Op die manier blijft de ziekte 'in zicht' en is het mogelijk verspreiding in te dammen. Beide instanties werken momenteel aan een inhaalslag. Directe aanleiding is de plotselinge toename van het aantal Nederlanders dat de ziekte kreeg.

GGD's registreerden vorig jaar 57 officiële patiënten. Dertig van hen waren zo ernstig ziek dat ze opgenomen moesten worden in het ziekenhuis. Beide instanties erkennen dat het daadwerkelijke aantal Nederlanders dat de ziekte krijgt veel hoger moet zijn.

De meeste mensen laten zich niet op de ziekte testen. Wat de stijging veroorzaakt, is nog onbekend. Mogelijk zijn artsen alerter geworden. Ook kan het zijn dat de ziekte besmettelijker aan het worden is. Volgens cijfers van het RIVM en de VWA werden vorig jaar zeven clusters ontdekt, waarbij meer mensen op dezelfde locatie besmet werden. In andere jaren ging het vooral om individuele besmettingen.

Ook is de stijging mogelijk te wijten aan onzorgvuldig gedrag van vogelhandelaren, stelt de VWA. Uit recente bezoeken bij handelaren is gebleken dat die de vogels onnodig vaak met antibiotica behandelen. Hierdoor wordt de ziekte versluierd waardoor de vogels zelf niet ziek lijken, maar de ziekte wel verder kunnen verspreiden.

VWA is een nader onderzoek naar deze praktijken begonnen. Uit eerdere onderzoeken bleek dat 27 tot 40 procent van het parkietenbestand bij winkels en handelaren besmet is met de papegaaienziekte.

Daarvan kan 9 tot 28 procent van de vogels anderen daadwerkelijk besmetten. Een team virologen onder aanvoering van de Rotterdamse expert A. Osterhaus waarschuwt de rol van huisdieren niet langer niet te onderschatten en adviseert maatregelen te nemen. De Wereldgezondheidsorganisatie WHO en andere instanties hebben het risico van katten bij de aanpak van het vogelgriepvirus tot nu toe onderschat, stelde Osterhaus in de woensdag verschenen editie van het tijdschrift Nature.

In deze landen zijn niet alleen kippen en ander pluimvee, maar ook zoogdieren bezweken aan het gevaarlijke H5N1-virus. In een Thaise dierentuin stierven tijgers in na besmetting. Indonesische, Iraakse en Duitse autoriteiten meldden dode huiskatten.

In Duitsland is het virus pas nog vastgesteld in een dode steenmarter. Ook Nederland, waar het virus nog niet is aangetroffen, heeft vorige maand uit voorzorg een dode das laten onderzoeken op aanwezigheid van het virus.

Maar het Rotterdamse virologenteam is daar niet zeker van. Dierenartsen in Irak meldden bijvoorbeeld bij de strijd tegen het virus onder vogels een wijdverspreid, groot aantal dode katten, aldus het onderzoeksteam. Osterhaus en zijn collega's sluiten daarbij niet uit dat katten en andere dieren de ontwikkeling van het virus naar een nieuwe variant 'faciliteren'.

Zij adviseren de huisdieren in gebieden met de vogelgriep uit de buurt van vogels en hun poep te houden. De Britten ontdekten een verandering in het vogelgriepvirus H5N1 waardoor de virusremmer Tamiflu van producent Roche niet goed meer werkt. Er zijn twee commerciële virusremmers op de markt die bij een grieppandemie ingezet kunnen worden. Daarnaast is er nog een product in ontwikkeling bij het bedrijf Biocryst Pharmaceuticals. De virusremmer Tamiflu blokkeert een specifiek eiwit op de buitenkant van de virusmantel.

Het eiwit speelt een belangrijke rol bij de verspreiding van het virus. Via kristallografisch onderzoek is gebleken dat het betreffende eiwit van structuur kan veranderen en daardoor kan resistentie optreden tegen het middel Tamiflu. Bij het veel minder gebruikte middel Relenza speelt dat niet. Dit artikel is gepubliceerd in het decembernummer van Ortho,      http: Het spook van het vogelgriepvirus waart rond in de wereld. Vaccinatie tegen algemene griep helpt niet tegen een nieuw, specifiek virus zoals dit vogelgriepvirus.

Wel kan het de kans op complicaties en sterfte door andere vormen van griep verlagen. Reguliere antivirale middelen als Tamiflu® zijn bewezen effectief als virusremmers, maar of het voldoende de H5N1 zal remmen is onduidelijk. Groot probleem blijft de resistentie, die voor dit middel reeds is waargenomen. In het tijdschrift Ortho zijn al enkele antivirale middelen besproken die mogelijk van nut zijn bij een griepepidemie. Dat waren lactoferrine en vitamine C, ozontherapie en het antivirale protocol beschreven door van Meerendonk.

Deze zijn in de praktijk effectief gebleken. De vraag is of praktijkervaringen alleen voldoende onderbouwing geven en voldoende zijn om effectief te kunnen worden ingezet in geval van een pandemie. Werkwijze Mijn uitgangspunt is dat bij levensbedreigende ziekten en dus ook bij een virale epidemie er voor middelen moet worden gekozen die volgens gedegen onderzoek effectief zijn gebleken.

De praktijkervaring kan dan als basis dienen om uiteindelijk voor de patiënt een keuze te maken. Daarom is er als volgt te werk gegaan. Duke's Phytochemical and Ethnobotanical Databases is gezocht naar natuurlijke stoffen uit planten met een antiviraal effect. Dit leverde een lijst op van antivirale stoffen.

Vervolgens is in Pubmed in de eerste plaats gezocht naar gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde klinische studies bij mensen met infecties met griepvirussen, de zogenaamde orthomyxoviridae. Daarnaast is in dit literatuuronderzoek gekeken naar methodologisch minder goed opgezette studies, dierstudies en in vitro experimenten.

Resultaat Ondanks de vele boeiende artikelen die ik tegen ben gekomen, viel het vinden van gekwalificeerde studies over natuurlijke middelen tegen griepvirussen tegen. De enige middelen die met gerandomiseerde studies zijn onderzocht tegen een influenzavirus zijn een gestandaardiseerd vlierbessenextract en Kan Jang. In de eerste studie is dit gestandaardiseerde vlierbessenextract onderzocht tijdens een influenza B-epidemie in in Israël.

Vlierbessenextract remt de hemagglutinatie en de replicatie van tenminste 10 soorten influenzavirussen en heeft een immuunstimulerend effect. De tweede studie was uitgevoerd bij zestig mensen in Noorwegen die nog minder dan 48 uur griepachtige symptomen hadden. Mensen kregen 4 maal daags 15 ml vlierbessenextract of 4 maal daags een placebo gedurende vijf dagen. De groep die het vlierbessenextract had gekregen was gemiddeld vier dagen eerder hersteld.

Behalve deze twee studies waren er geen andere gekwalificeerde studies te vinden van natuurlijke middelen tegen griepvirussen. Blijf op de hoogte. Zonnepitten zijn er in verschillende kleuren. De mooiste witte pitten komen uit Kenia. Witte pitten worden ook geleverd door Egypte.

De gestreepte uit o. Argentinië - Canada - Hongarije en China. Vooral de Hongaarse is mooi vol. Zonnepitten zijn een onderdeel in het mengsel voor grote parkieten en papegaaien. Een papagaai is helemaal niet makkelijk wat voeding betreft, en als het dier een bepaalde voeding gewend is, is het erg moeilijk om de vogel te doen overschakelen op een evenwichtig dieet.

Het probleem is dat de papegaai een zaadmengeling krijgt en eerst en soms alleen de zaden opeet die hij het lekkerst vindt.

De eigenaar gooit zoals het hoort elke dag het eetbakje leeg en vult het met een nieuwe mengeling, de vogel eet weer enkel zijn favoriete zaden en totaal onbewust creëert de eigenaar een vogel die uitsluitend één bepaalde graansoort eet.

Helaas is de zonnebloempit de favoriet van de papegaai: Deze leververvetting is onomkeerbaar, is dus niet met medicatie te genezen en heeft vroegtijdig overlijden van de vogel tot gevolg. Teveel zonnebloempitten kan tevens krampaanvallen veroorzaken: Het ontstaan is te verklaren door een tekort aan calcium, waarvoor de zonnebloempitten verantwoordelijk zijn.

Zonnepitten, op zich zeer goed voedsel, mogen echter nooit hoofd voedsel zijn. Vooral papegaaien overeten zich nog al eens, dus oppassen. Een teveel aan zonnepitten geeft gebrekverschijnselen en kan veren plukken in de hand werken. Poicephalus soorten worden snel vet en hebben daarom een niet te vet zaadmengsel nodig. Een zonnepit kan geen kwaad maar de meeste bestaande mengsels voor papegaaien zijn echt te vet.

Bij mij krijgen de kleinere soorten van de Poicephalussen maar een enkele zonnepit. Grijze roodstaarten mogen meer vette zaden en noten hebben, maar onthoud " overdaad schaad". Kijk ook eens onder voeding hier op mijn site bij groeten en fruit en bij noten.

Ik zal ook ingaan op medicijnen die toegediend kunnen worden. Ook zullen preventieve maatregelen ter voorkoming van de ziekten behandeld worden. Ik pretendeer hierbij niet volledig te zijn. Het is volgens mij zeer belangrijk om deze goed te leren onderscheiden. Voor meer en andere ziekten verwijs ik o. Uitgegeven door de S. Dekkers - Domesticatie van Europese vogels en aanverwanten. De ziekte wordt veroorzaakt door de parasiet Isospora canaria. Eitjes oöcysten worden met de uitwerpselen uitgescheiden.

Indien de omstandigheden gunstig zijn sporuleren ze komen tot rijping. Indien de eitjes door de vogels worden opgenomen vestigen ze zich op de darmwand, waar de wand van de eitjes wordt afgebroken.

De cysten gerijpte eitjes ontwikkelen zich en planten zich voort. Bijvoorbeeld voor de altijd op de loer liggende salmonella bacterie. Er kan dus een menginfectie ontstaan. Ziektebeeld Rood aangelopen, soms gezwollen buik waaronder rode gezwollen darmlussen zichtbaar zijn.

Mogelijk een waterige of slijmerige ontlasting en snelle vermagering. Voorkomen Goede hygiëne en een droge niet te warme omgeving. Hierdoor wordt het opgenomen aantal oöcysten aanzienlijk beperkt. De resterende dagen wordt het water aangezuurd. Genezen Toltrazuril zoals Baycox heeft het voordeel dat het de coccidiose doodt. Vervolgens 2 à 3 dagen multivitaminen plus eventueel probiotics. Probiotics bevat grampositieve bacteriën.

De toevoeging van multivitaminen veroorzaakt gunstige omstandigheden waaronder bacteriën zich kunnen vermenigvuldigen. De aanwezigheid van extra grampositieve bacteriën zorgt ervoor dat deze in de meerderheid zijn. En dat is gunstig voor de maag- en darmwerking. Sulfrapreparaten zoals EsB3 zijn coccidiostatica die het aantal oöcysten herleiden tot de normale populatie. Vervolgens 3 dagen multivitaminen. Herhalen 2 à 3 maal tot genezing optreedt.

S-mez, Coccidex, Finicox, Coxiplus en Baycox. Bij een menginfectie bijv. Een goed alternatief is beide ziektes gelijktijdig te behandelen door ca.

Na afloop 2 à 3 dagen multivitaminen plus evt. Baytril is een breedspectrum antibioticum. Baytril niet langer dan 10 dagen geven. Dit middel is niet goed voor de nieren. Deze ziekte wordt veroorzaakt door de parasiet Isospora serini. Het infectieproces verloopt op dezelfde manier. Echter boren de protozoa zich hier door de darmwand heen en vormen daar de thryphozoiten, die via het bloed door het hele lichaam verspreid kunnen worden.

Naast lever en milt kunnen ook de hersenen en longen aangetast worden. Atoxoplasmose treedt vaak op bij vogels tot 9 maanden. Veelal zijn de oudere vogels drager, zonder zichtbare symptomen en zij geven het door aan de jongen.

Ziektebeeld De vogels gaan dik zitten en vertonen soms hersenstoornissen. Ongecontroleerd vliegen, missen van de zitstokjes etc. Leververgroting, blauw tot zwart gekleurd, uitlopend tot een brede blauwzwarte band. Vaak diarree, die lichtgroen gekleurd is. Sinds enkele jaren komt een vorm van dikke leverziekte voor die moeilijker te herkennen is. Vermageren, diarree en een sterk opgezette buik. Aangetaste jonge vogels, waarbij de protozoa de ingewanden hebben verlaten en zich in andere fatale lichaamsdelen zoals hersenen bevinden, zullen meestal sterven.

Dit is mijns inziens echt het enige dat helpt. Het is noodzakelijk dit zonder onderbreking toe te dienen. Liefst in een verwarmde omgeving ziektekooi.